huczeć


huczeć
{{stl_51}}{{LABEL="twpldehuczecacute"}}{{/stl_51}}{{stl_39}}huczeć{{/stl_39}}{{stl_41}} (-ę){{/stl_41}}{{stl_7}} dröhnen;{{/stl_7}}{{stl_41}} wodospad, morze{{/stl_41}}{{stl_7}} tosen, brausen;{{/stl_7}}{{stl_41}} wiatr{{/stl_41}}{{stl_7}} sausen;{{/stl_7}}{{stl_41}} ogień{{/stl_41}}{{stl_7}} prasseln;{{/stl_7}}{{stl_40}}
{{/stl_40}}{{stl_9}}huczy mi w głowie{{/stl_9}}{{stl_7}} mir dröhnt der Kopf{{/stl_7}}

Słownik polsko-niemiecki. 2014.

Schlagen Sie auch in anderen Wörterbüchern nach:

  • huczeć — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIa, huczećczę, huczećczy, huczećczał, huczećczeli {{/stl 8}}– huknąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, huczećnę, huczećnie, huczećnij, huczećnął, huczećnęli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • huczeć — Komuś huczy w głowie, w uszach a) «ktoś nie może jasno myśleć z powodu nadmiaru myśli, wrażeń itp.»: (...) tyle emocji, tyle wrażeń, że w głowie huczy. W. M. Korczyńska, Wróć. b) «kogoś boli głowa»: (...) leżał na tapczanie. Huczało mu w głowie ( …   Słownik frazeologiczny

  • huczeć — ndk VIIb, huczećczę, huczećczysz, hucz, huczećczał, huczećczeli huknąć dk Va, huczećnę, huczećniesz, huczećnął, huczećnęła, huczećnęli, huczećnięty, huczećnąwszy 1. «wydawać głośny, niski dźwięk; rozbrzmiewać niskimi dźwiękami» Morze huczy. Huczą …   Słownik języka polskiego

  • głowa — 1. Alkohol, wino, piwo itp. szumi komuś w głowie «ktoś jest oszołomiony po wypiciu alkoholu, wina, piwa itp.»: Długo nie mogę zasnąć, w głowie szumi mi piwo, pocałunki puchną na wargach, a policzek pali ze wstydu. Z. Kruszyński, Na lądach. 2.… …   Słownik frazeologiczny

  • dudnić — ndk VIa, dudnićnię, dudnićnisz, dudnićnij, dudnićnił 1. «wydawać głuchy odgłos, dźwięczeć głucho; huczeć» Deszcz dudni po dachu. Dudnią koła, kroki po bruku. Pociąg dudni. Ziemia dudni pod stopami. 2. rzad. «grać, mocno uderzając w klawisze;… …   Słownik języka polskiego

  • hałasować — ndk IV, hałasowaćsuję, hałasowaćsujesz, hałasowaćsuj, hałasowaćował 1. «robić hałas, głośno się zachowywać; stukać, łomotać, huczeć; krzyczeć, wrzeszczeć» Hałasować podkutymi butami, garnkami w kuchni. Dzieci hałasują na podwórzu. Traktory,… …   Słownik języka polskiego

  • huczenie — n I rzecz. od huczeć …   Słownik języka polskiego

  • huknąć — dk Va, huknąćnę, huknąćniesz, huknąćnął, huknąćnęła, huknąćnęli, huknąćnięty, huknąćnąwszy 1. forma dk czas. huczeć, hukać (p.) 2. pot. «uderzyć mocno; palnąć, trzasnąć» Huknąć pięścią w stół. Huknąć kogoś w głowę. huknąć się strona zwrotna czas …   Słownik języka polskiego

  • ryczeć — ndk VIIb, ryczećczę, ryczećczysz, rycz, ryczećczał, ryczećczeli ryknąć dk Va, ryczećnę, ryczećniesz, ryczećnij, ryczećnął, ryczećnęła, ryczećnęli, ryczećnąwszy 1. «o niektórych dzikich zwierzętach, np. jeleniu, lwie, niedźwiedziu i o bydle… …   Słownik języka polskiego

  • grzmieć — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIa, grzmię, grzmi, grzmiał, grzmieli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} o niebie (zwykle wczasie burzy): wydawać grzmot : {{/stl 7}}{{stl 10}}Niebo grzmiało na zachodzie. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • huknąć — I {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}huczeć I {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}huknąć II {{/stl 13}}{{stl 23}}ZOB. {{/stl 23}}{{stl 33}}hukać {{/stl 33}}{{stl 20}} {{/stl 20}} {{stl 20}} {{/stl 20}}huknąć III… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień